Naar hoofdinhoudNaar hoofdnavigatieNaar footer

17 juni 2026

“Huilend zag ik mijn achtertuin in een vuurzee veranderen”

Eén steekvlam. Meer was er niet nodig. Terwijl Dick Veneklaas uit Borculo aan de auto van zijn dochter sleutelde, sloeg het noodlot toe. Binnen enkele minuten veranderde zijn achtertuin in een vuurzee. Zijn carport, schuur, tuinhuis en schutting gingen in vlammen op. Evenals zijn dure gereedschap, waar hij jaren voor gespaard had. Een drama. Om nog maar niet te spreken over de erfstukken van zijn moeder, die hij bij deze brand verloor.

Eén grote ravage

“Er was geen redden meer aan,” aldus Dick. “Toen ik de vulopening van de tank demonteerde, ging het gigantisch mis. Een steekvlam uit het niets. En dat terwijl de tank leeg was en ik niet met las- of slijpwerkzaamheden bezig was. Ik had alle voorzorgsmaatregelen getroffen. Want ik ken de risico’s. Juist daarom kon ik het achteraf bijna niet geloven."
Dick werd achteruit geworpen door de steekvlam. En kon op tijd ontsnappen uit de vuurzee. Met de tuinslang probeerde hij de vlammen onder controle te krijgen. Maar helaas, daarvoor verspreidde het vuur zich te snel.

“Huilend zag ik mijn achtertuin in vlammen opgaan. Door al het hout verspreidde de brand zich ongelooflijk snel. Ik kon nog net mijn eigen auto en onze caravan wegzetten. Anders was ik deze ook kwijt geweest.”

De brandweer wist het vuur onder controle te krijgen. Wat er overbleef was één grote ravage.

Emotioneel zwaar

Buren probeerden hem gerust te stellen door te zeggen: ‘Gelukkig ben je goed verzekerd’. Maar Dick kon alleen maar huilen. “Alles wat ik kwijt ben, heeft zo veel emotionele waarde. Dat doet nog steeds pijn als ik daaraan denk. Achteraf bedacht ik me dat het niet slim was om aan de auto te sleutelen onder een houten carport. Maar daar stond ik op dat moment niet bij stil. Want ik deed dit al jaren en het ging altijd goed.”

Gesteund door Univé Oost

Vanaf het eerste moment voelde Dick zich gesteund door Univé Oost. “Op de dag van de brand kreeg ik te horen dat we goed verzekerd zijn en dat we samen naar een oplossing zouden zoeken. Dat gaf direct rust." In de maanden die volgden, werd het gezin stap voor stap begeleid bij het herstel.

Rolf Deen, taxateur en schaderegelaar, werd hun vaste aanspreekpunt. "Ik kon altijd bellen als ik vragen had. Er werd niet alleen naar de schade gekeken, maar ook naar ons als mensen." Dat vond ik zo fijn. Dankzij de goede verzekering hoefden Dick en zijn gezin zich geen zorgen te maken over financiële problemen en konden zij zich richten op de volledige herbouw. "Je hoopt zoiets nooit mee te maken, maar als het dan toch gebeurt, is het fijn dat er mensen naast je staan die je helpen om weer vooruit te kijken."

Zo ziet de tuin er nu uit!

Deel dit bericht