HAN-studenten leren levensreddende lessen tijdens reanimatietraining

Met onze campagne ‘Voor elkaar, met elkaar’ maken we mensen bewust van het belang van reanimatie en hoe ze kunnen handelen in noodsituaties. Samen met trainster Marjolijn Rodenburg, eigenaar van ‘Reanimeren kun je leren’, organiseren we reanimatietrainingen door het hele land.

Recent leerden studenten van HAN University of Applied Sciences in Arnhem en Nijmegen wat ze het beste kunnen doen als zo’n situatie zich voordoet. Verspreid over twee dagen werden meerdere trainingen gegeven, waarvoor studenten van verschillende opleidingen zich konden inschrijven. Tijdens één van de middagsessies deden twaalf enthousiaste deelnemers mee.

De uitleg startte met een aantal belangrijke weetjes over hoe snel je moet handelen, waar je op moet letten en over het verschil in hartinfarctverschijnselen bij vrouwen en mannen. Ook werden er een aantal vragen gesteld aan de deelnemers, zoals: ‘‘Wie heeft er weleens een onwelwording meegemaakt en moest reanimeren?’’ Een student vertelt dat hij afgelopen week nog een reanimatie meemaakte, waarbij een oudere vrouw op het voetbalveld onwel was geworden. De groep is stil en beseft als geen ander hoe belangrijk het is dat je beschikt over de juiste kennis om een leven te redden.

Via een presentatie neemt Marjolijn de studenten stap voor stap mee. In groepjes van drie oefenen ze met reanimatie. Door het lokaal liggen oefenpoppen, zowel mannelijk als vrouwelijk. Later worden ook AED’s gebruikt.

De studenten volgen aandachtig de instructies. Marjolijn doet de handelingen eerst voor, waarna de groep zelf aan de slag gaat. Er wordt geoefend, soms gelachen en geconcentreerd gewerkt. Vol focus beginnen de groepen om de beurt met reanimeren. Eerst controleren ze of degene bij bewustzijn is en nog ademhaalt. Dit is niet het geval. Iemand wijst en roept dat 112 gebeld moet worden. De ander start direct met dertig borstcompressies en geeft de pop twee keer mond-op-mondbeademing. Iemand anders staat al klaar met de AED. De rollen zijn goed verdeeld en ze houden de tel bij.

Voor Laura Fitters (22) is het niet de eerste keer dat ze een reanimatietraining volgt. Toch is deze anders. Waar ze eerder alleen oefende op mannenpoppen, staan er nu ook vrouwelijke poppen in het lokaal. Het is een bewuste keuze en nodig om een taboe te doorbreken. Want helaas durft niet iedereen in actie te komen, omdat ze bang zijn om fouten te maken. Veel mannen vragen zich ook af hoe ze bij een vrouw moeten reanimeren.

Tijdens de training leert ze nieuwe vaardigheden. Zoals het correct plaatsen van de AED-plakkers onder de bh bij een vrouw. Om tijd te besparen wordt dit niet meer eerst opengeknipt. Ook het herkennen van ‘gaspen’, een agonale ademhaling bleef haar bij. Op een scherm ziet ze hoe dat eruitziet. Ineens wordt duidelijk hoe belangrijk het is om snel te handelen.

Na afloop vertelt ze dat ze zich zekerder voelt om in actie te komen in een noodsituatie. Al is het maar om anderen aan te sturen of af te wisselen. Want reanimeren is niet alleen mentaal, maar ook fysiek intensief.

Laura vult aan: ‘Het kan overal gebeuren en iedereen overkomen. Het is niet per se leeftijdsafhankelijk.’

Ze vindt het belangrijk dat hier aandacht voor is en dat steeds meer mensen weten hoe ze moeten handelen. Ook benadrukt ze dat het een goed initiatief is vanuit Univé dat studenten gratis een reanimatietraining kunnen volgen. Zo maak je samen het verschil.

Wij vinden het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen weten hoe ze moeten handelen bij een hartstilstand. Daarom bieden we dit soort trainingen aan. Zo maken we samen het verschil.