Burgerhulpverlener Thijmen: “Er gaan dan zoveel emoties in je om. Dat is onbeschrijfelijk” 

Een heftige situatie waarbij een jongen tijdens een reanimatie op straat komt te overlijden, maakte op Thijmen zoveel indruk dat hij besloot burgerhulpverlener te worden. In de afgelopen 7 jaar is hij zo’n 13 keer opgeroepen. 11 keer hielp hij mee bij een reanimatie. “Als ik daarna terugkijk denk ik wel: ik heb het goed gedaan.” 

Zijn eerste oproep als burgerhulpverlener weet hij nog goed: “Een oudere meneer was in elkaar gezakt. Ter plaatse stonden mensen te kijken, maar niemand ondernam eigenlijk echt actie. Ik ben begonnen met reanimeren. De meneer heeft – voor zover ik weet – het overleefd.” 

Na een reanimatie staat hij vaak “te shaken”. “Er gaan dan zoveel emoties in je om. Dat is eigenlijk onbeschrijfelijk. Maar als je daarna terugkijkt denk je wel: ik heb het goed gedaan.” 

Hij is dan ook nog steeds blij dat hij zich 7 jaar geleden heeft aangemeld als burgerhulpverlener. “Als burgerhulpverlener kun je heel veel kanten op. Niet alleen bij een reanimatie. Ook gewoon om te helpen. En dat moet je voor je medemens ook kunnen doen.”